Okee

Ze is niet te harden, heel veel behang nodig,
lekker inrollen en vastplakken maar....

Ze heeft het helemaal gehad, ze wil spelen, maar dat gaat nog niet. Ze heeft honger, gelukkig nu proberen de voeding iets op te hogen. Ze krijgt zooitje kiezen, nog wat buikpijn gerommel, op en top genieten dus.

Infuuszak er ff af, werden gek van al die alarmen [oorzaak niet gevonden], werken nu met losse lijntjes. Het bloedverlies lijkt af te nemen. Gewicht behoorlijk afgenomen, buikje zo dun, dat het allerkleinste baby-stoma-zakje amper past, [gaat tegen navel en op vers litteken]. En dat dagelijks bloedprikken, grrr. Verblijfscatheter verwijderd, helaas lekt ze meer dan ooit tussen catheteriseer momenten. Doorligwonden genezen!! Die voeten zwaar prut qua stand, chirurgen gaan via spinateam regelen, want die ortopedie blijft een moeilijk bereikbaar volkje.

Al met al, er komt schot in het proces
[en ik word met de dag chaotischer.... lol....nog heel ff...bijna....]

Voor wie nog een kaartjes wil sturen naar Vera.... hier nogmaals het adres [wel snel zijn, want zaterdag is het kamp afgelopen]

SVK Tentenkamp 7-9
t.a.v. Vera
p/a Kasteel Hoekelum
Edeseweg 124
6721KE Bennekom

in het kort, de afgelopen dagen

En ineens knapt miepie weer op. De nieuwe 'voorverteerde' voeding slaat aan.
Weer vanalles gebeurd afgelopen week. Medicatie wijzigingen, AB-kuur. Tja, na ruim 15 maanden gaan we de e-coli uitroeien. Alles uitsluiten wat mogelijk pijn veroorzaakt.

Gestopt met haar schooltje na druppel nummer zoveel... o.a. vaste juf nr 11 stelde zich voor, vaste juf die niet weet dat Eris niet kan eten [zei dat ze Eris al meerdere keren had meegemaakt op de groep], catheter-gebeuren blijft een gedoe en ze zat zo raar in haar stoel, ze voelde zo raar toen ik haar eruit haalde, krakend bot, rare stand. Kind had been uit de kom. Wist wel dat vroeg of laat zou gaan gebeuren, maar niemand had iets gemerkt.

Half maart mag ze naar peuterschool, en die juf, die heeft de moeders van menig kind nog in de klas gehad. Andere meiden daar ook fijne tijden beleefd.

Thamber ook weer beter en meiden genieten van hun schooltje, sporten/spel, dinnetjes en feestjes.

a.s. vrijdag mag ik de proeve van bekwaamheid afleggen en de week erop nog een theorie-examen voor het vak ondernemen. De vakgerichte papiertjes heb ik binnen. Ik heb er zin in.Wel jammer dat dit mijn laatste school maand is.

De plannen stromen verder, ik ga dooooooor!!

Ook komen regelmatig wat vragen of Eris kan praten. Ja hoor. Heel rustig en adequaat heeft mevrouw zich een enorme woordenschat eigen gemaakt. Ze kan heel goed en liefdevol aangeven wat ze nodig heeft. Verstaat haar eigen lijfje op een zeer bijzondere wijze.

Toch doet ze ook praten net weer wat anders.
Een kind dat pijn heeft zegt 'au', Eris zegt wat er is, dus geen 'au', maar het woord 'pijn'
Wanneer ze gedag zegt, zegt ze geen 'dag', maar het woord 'zwaaien'. Bij het zien van een 'auto', zegt ze 'rijden'
Ze beschrijft de handeling ['de beweging']. Ze zegt wat ze doet of wat het met haar doet. 'huilen', 'pijn'
Regelmatig plakt ze meerdere woorden aan elkaar. 'Mama mee, moe, boven, slapen' [toch duidelijk dat ze naar bedje wil]
Ze verspilt geen woorden aan gebrabbel. Ze praat, past gericht toe en koppelt dingen aan elkaar. Ze is slim en onthoudt alles [en past het ook weer toe]

Ook motorisch weer nieuwe ontwikkelingen, ze kan kontschuiven achterwaarts, helaas gaat zo zo ver door tot ze overal dubbelgevouwen onder schuift.
Ook op buik liggen, zich opdrukken  [waarbij ze wat naar achter schuift] en zover doordrukken, tot ze rechtop zit. Kun je je dan een voorstelling maken hoe het met de beentjes gaat? Die zitten dan zowat achterste voren. Of dat er een beentje klem zit [en zij schuift en sjort maar door]. 't Is een dagtaak om deze dame te bewaken.